Ég er orðin pínu svona ekkifrétta bloggari án húmors. Það verður bara að hafa það. Mér finnst gaman að setja inn myndir af monsunni minni og ég get allt eins skrifað smá fréttir með því.. Svona ef það væri eitthvað að frétta ;) Við erum núna síðan í desember búin að vera í stöðugum heilsu og spítalapælingum - fyrst ég og óléttan svo tengdapabbi og núna síðustu vikur amma. Sem í gær reis nánast upp frá dauðum á gjörgæsludeildinni sem staðsett er á LSH Fossvogi- það er seigt í Hagakellum það er hún endanlega búin að sanna. Ennþá tökum við einn dag í einu en mikið er ég stolt af einni konu, enda hef ég alltaf sagt að hún kunni "leyndarmálið". Ástmaður er farinn að vinna, ég er bara í einhverju vagnahangsi, ræktinni, byrjum í ungasundi á morgun, svo tala ég eiginlega bara barn, sem er þá fimmta tungumálið mitt. Til að vega aðeins á móti þessu hefur guðfaðirinn yngri verið tryggður í vikulegar kvöldsetur yfir Emblu Maríu á meðan við fullorðna fólkið förum og gerum hluti sem fullorðið fólk gerir saman (utandyra sko). Svo er ég alltaf að hugsa um hvað mig langi nú að fara að kíkja aðeins svona út , út, en það verður eitthvað minna af því. Þetta hlýtur að koma.

Embla María er bara alltaf sama yndið. Held hún vaki svona max 6 tíma á sólarhring ef hún nær því þá. Talar og talar og það er ljóst að það verður vandamál hjá fjölskylduföðurnum þegar við mæðgur förum að keppast um hljóðið. Hún fer bara að sofa á milli átta og níu, þá getur hún ekki meir (og þegar Embla María getur ekki meir eða er svöng þá veit það öll blokkin, en það eru líka einu skiptin sem heyrist í henni). Það er nóg að leggja hana bara inn þá kurrar hún sig og hjalar í svefn, svona eins og það sé dúfa inn í herbergi. Mér tekst svo að pína hana upp í með mér til svona níu tíu (morgunletin vex bara ekki af mér) en þá er hún nú oft búin að vera tala við sjálfa sig það lengi að ég er komin með móral. Er aðeins eftirá í myndunum en þannig er það bara..

Sjöbba "móða" og Saga frænka að gefa knús. Saga er afskaplega fyndin með þetta allt saman, dugleg að gefa dudduna, afskaplega spennt fyrir brjóstagjöfinni, strýkur Emblu og segir "epla, æææ pínkulítil" bara sætar. Hún prufar líka allt dótið hennar og treður sér í það sem er hinn besti leikþáttur.

Fyrsta skipti sem við náðum henni að grípa í dótið sitt á leikteppinu (20 mars). Og já, hún er sko duddukelling, ekki frá því að hún hafi skánað smá samt.

Nöfnurnar á föstudaginn langa. EM á það til að fixa augun frekar fast á mig svo ef ég stend á bak við vélina þá verður hún eins og postulínsdúkka..eða eitthvað sem starir. Svo eru hérna bræðurnir með dísina við sama tilefni.


Og svo kom vorið...meira svona!