Ég bara varð að koma þessum brandara (sem ég stal frá Camillu) á framfæri með pósti.

Við höfum það afar gott. Embla María er að vísu með eyrnabólgu og hor og á lyfjum vegna þess, en hún er nú samt bara káta hún - soldið erfitt að sofna samt. Alveg búin að koma okkur fyrir og þetta á bara eftir að vera notalegt hjá okkur. Ég er að drepast ég hlakka svo til jólastússins (jebb, hvað er að gerast?) langar að skrifa kort, föndra, kaupa gjafir, baka og er bara fegin að það sé að koma svona "kósítime" alveg komin með ógeð af útstáelsi og mygluðum helgarmorgnum. Svo er ég á fullu að skrifa proposal fyrir ritgerðina mína, og að vísu komin með mikið efni í ritgerðina sjálfa líka og það gengur bara ljómandi vel. Jesús hvað ég get ekki líst muninum að sitja og læra í fríi frá vinnu, barn hjá dagmömmu ekki að hugsa um þetta eftir vinnu, eftir að hún er sofnuð og þegar mig langar helst að sofa sjálf...nú eða ólétt með samdrætti alltaf eins og úti þegar ég var að læra eða með nýfætt ungabarn sem þarf brjóst á tveggja tíma fresti eins og þegar ég var prófunum. Þetta er nú bara pís of keik svona! Er meira að segja farin að hugsa um hvað ég eigi að læra næst :)

Það vantar eitt Emblu Maríu blogg...snillingurinn sem barnið er.

Hún er písl. Hún borðar eins og hestur, hreyfir sig stöðugt og er alltaf að og bara þyngist ekki neitt! Sem er ótrúlegt miðað við hvað barnið borðar...til að mynda ól Lísa vinkona hana á súrum gúrkum í pössun á laugardag, og það varð víst veruleg frústrasjón þegar átti að taka hana af henni. Sem er efni í annan pistil, að daman er farin að sýna skap sitt. En ég hef líka alltaf sagt að það sé leiðinlegt hvað börn stækka hratt og ætla bara að njóta þess að vera með "infant" aðeins áfram. Svo þroskaðist hún um svona mánuð á síðustu viku- eftir óværu tengda tanntöku (það komu 4 í einu) og gubbupest birti til og framfararnir svo miklar núna að ég óttast að ég sé að fara að ferma í næstu viku. Ha?? og stór spurnaraugu eru klárlega frasi vikunnar. I gær sótti ég hana til dagmömmunnar og hún fór að grenja þegar ég tók hana. Vei. Ég hef um tvennt að velja: 1. Verða fúl yfir að barnið sé hrifnari af dagmömmunni en mér (þetta er náttúrulega pínu vandræðalegt þegar ég sæki hana). 2. Gleðjast yfir því að henni líði vel þar sem hún eyðir bróðurpart vökutíma síns (sem er útaf fyrir sig þyngra en tárum tekur), og hversu skynsöm hún er að taka það ekki nærri sér að vera í dagvistun. Skynsemin fær að ráða. Annars man ég að Máni Freyr var svona, vildi alltaf vera með öllum og ekki sérstaklega háður foreldrum sínum - kannski að þetta fylgi litlum píslum.

Nú ætla ég að fullyrða að ég byrji í ræktinni í kvöld - þá er kannski líklegra að ég drullist. Mynd dagsins er EMÆ og súra gúrkan, bendi sérstaklega þessa fögru brjóst Elísabetu vinkonu minnar. Verst að þau eru upptekin.

Um daginn var ég að spá þegar ég skrifaði um flutninga að minnast á að ég hefði verið ónothæf í síðustu tveim sökum veikinda annarsvegar og 9.mánuðs meðgöngu hinsvegar og það yrði fróðlegt að sjá hvort ég yrði ekki veik núna. Ég ákvað samt að skrifa þetta ekki, því ég vildi ekki jinxa það. Síðasta miðvikudag byrjaði svo EMÆ að æla, ástmaður slóst með í för á fimmtudag og ég fór heim á veik á hádegi á föstudag. Við vorum svo lasin að mamma þurfti að taka stelpuna því við gátum ekki sinnt henni... hressandi. Þrátt fyrir þetta fluttum við nú allt á sunnudaginn, ég þreif út stífluselið, smá smotterí eftir í geymslunni og það var bara unnið þrekvirki. Á rúmum þrem vikum frá því við fréttum að við þyrftum að flytja erum við því búin að finna okkur íbúð, flytja og nánast koma okkur fyrir - geri aðrir betur! Er bara nokkuð ánægð með okkur:) Enda erum við æðisleg.

Nýja íbúðin er voða fín, ég er með víðáttubrjálæði - hef aldrei búið svona rúmt. Það er bara eftir borvinna og hana ætla ég ekki að gera sjálf og svo bara þrífa. Og þá fer ég að bjóða í hugguleg boð. Takk elsku allir sem hjálpuðu okkur...mamma, María, Ævars vinir, Lísa, Petra, Rán, Garðar, Bjössi og Stjáni að ógleymdri Herborgu sem tók eplið að sér (og fékk ælupest að launum) - það er ótrúlegt hvað við eigum fáranlega marga frábæra að.

Svona í lokin...þá held ég að Embla María haldi að hún eigi heima í Ikea. Náttúrulega hálfrugluð á þessum tætingi öllum, ég hef svo í vikunni sótt hana og farið að stússast eitthvað sem vantar á meðan verið er að brasa heima. Stússið snýst aðallega um að redda hlutum í Ikea, svo er líka svo fínn matsalur þar (bauð ástmanni þangað út að borða á mánudaginn..grand á því) sem selur kjötbollur sem eplinu finnst nú góðar. Í gær kom ég svo inn í Ikea með snúllu og systu með mér, barnið lifnaði öll við og skríkti af gleði. Líklegast ályktað svo að nú væri hún komin heim og fengi að borða.